JULEVERKSTAD!

JAAAA!!!! Ditta va en kjempe koslig dag:D Ej he kosa mej sååå utrulig masse!
I dag he oss hatt juleverksted på fhs, og ej laga både decoupage, pepperkakemonster og marsipanfigura:p naaam:)
Etter på i dag he ej tenkt å ta mej ei hard styrketreningsøkt der ej fer forbrennt litt pepperkake, kjem til å lukte pepperkake i heile treningsrommet etter at ej e ferdig der;)
Sååå må ej pakke masse til ej skal heim.. folkens, ej lure på om ej ikkje klare å få me mej alle julegavene heim igjen, ej må prioritere kleda mine, så d e nok mange som ikkje fe gave me mej i år jah...

hahaha, tuuuullaaaaaa!:D
Ej e i ekstremt godt humør fortida, fyllt av energi, dårlig humor og litt for mange julekake;)

Gleda mej forresten ekstremt til å ta mej en real bygdefest når ej kjem heim, d e nøke ej savna her nede:p Byen e liksom ikkje heilt d samme, sjølv om d e veldig kjekt d også:)

Ha ei forrykandes god førjulstid adle saman=D

HO-HO-HO!

Laurdag og ej he skulka=O hihih:p
Jauda, Karoline he skulka, Mari he skulka og Marianne he skulka!.. hjølpe mej kor oss påverka kvarandre! Men ej skal love dej at d var verdt d;)

Marianne tok like så greitt en shoppingtur på Åsane, Mari tok sej en velfortent julegavehandling i Bergen, og dinna frøkena her slaska sej vidare i senga og søv heilt til klokka var hall 1, å d e uvanlig for mej! (Ikkje bli sint på mej da!)... =/
=D

Resten av dinna dagen her he ej rydda til Beate skulle komme heim frå Gran Canaria, så he ej sett masse på One Tree Hill ilag med Marianne;) En skikkelig kose dag!

På kvelden kom Mari heim igjen frå Bergen og då blei ej så hoppande sprettandes glad:) For den trultemora der e berre heilt utrulig herlig!

Mari he alltid en lur kommentar på lur og den trillande latteren hinna ligg aldri langt inne. Ho sprer glede i kvardagen min, dinna søte og gode Mari mora mi=)
En dag skal ej jammen d besøke ho i Kongsberg, der ho bur mellom bakkar, fjell og masse skog! Ho bor nemlig 15 min. frå Kongsberg, noke som e veldig viktig for dinna viktig Petra her å poengtere! Då ska både ej, Marianne, Kjersti og Mari finne på lure ting! Så desså!
Mari e ei jordnær, 70-talls likande, godteriglad jente, som he slutta med godteri og blitt sunn. Ho he forresten mange fjonge øyredobba, som ej e en smule sjalu på. Veldig flink å skrive blog e ho også, så ej prøva virkelig her Mari, men ej he nok et stykke igjen;)

Ej e veldig glad i dej ej Mari, å veldig glad for at ej blei kjent med ei så herlig og sprudlandes jente som dej:)


Ej skal fortelle dåkke d at d va ei stund her på fhs ej lurte på kor ej hørte til, men så møtte ej den shoppinggale Marianne, den gode, men bossie Mari og våra kjære gode Kjersti:) Og då ordna alt sej. Karoline hadde endelig fønne seg godt til rette her på fhs. Nøke ej e hoppande sprettande glad for, alt datt sakte men sikkert på plass, og d e ej evig takknemlig for.

Akkurat no set ej på rommet til Mari, he stjelt datan hinna, Marianne e svært fortvila pga sjølvbleiking av hår som ho meina absolutt ikkje gjekk så bra. "Seee da Karoline, håret mitt er guuuuuult!!!!!" heheh, d va absolutt ikkje så gult som du skal ha d til Marianne;)

Ære være førjulstid:D

Så var det atter kveld i stuggu, og frk. Buse e nokså fornøgd med dagen;)
I dag he nemlig heile skulen vør i Bergen by=D Først var det litt juleshopping og en tår me champagne, *knis*, neeeida, fe vente t nyttårsaftan med det ja!
Meen,såå! Ja, etter litt juleshopping reiste oss til Grieghallen og sang julesongar! Vi hadde nemlig danna et lite kor her på skulen som opptredde, og seff var ej me;) hoho!
Det var så kos atte=)
Dinna dagen her he faktisk vør heilt fantastisk, frokosten starta ikkje før klokka 10.00, å resten av dagen hadde oss fri fram til 14.00, då reiste vi inn til Bergen og koste oss enda meir.
Ellers fordriv ej tida mi me mykje hekling, og kakkling me hønegjengen, som består av Mari, Marianne, Kjersti og meg da såklart;) Vi har ofte ei lita julestund på et av våre vakre rosa rom der vi drikk te, heklar, tenne stearinlys og lysnar på jolamjusikk, så kos atte;) Av og til tek oss beina fatt og går på utforskningstur her på Frekhaug.
Men, ej må innrømme at ej savna mi kjære bygd, min kjære heime, og mine kjære vennar. Trudde Aldri ej sku innrømme det her. Men etter å ha bodt så langt heimaifrå, så er det utrulig godt å kome heim igjen. Så der veit du det mamma!;)

Håper alle har ei god førjulstid og kosar seg mest mulig ilag med gode vennar og familie=)

Mange klemmar frå meg til alle dykk der ute!

Klukk klukk;D

Hohoh, no he oss nettopp sett "Flukten frå Hønsegården", ej satt å knegga som en hest! = Utrulig artig film;)

Her om dagen gjor ej, Mari og Marianne nøke storslagent julete... oss tok like så godt beina fatt og drog på PUTTI PLUTTI POTT:D Å d va så utrulig koslig, å gud som vi kosa vors, heheh:p
Etter forestillinga slo oss på stortromma og drog på Chinaresturant, delicious.. rett og slett en fortryllandes aften i storslåtte Bergen by:)


Ellers i helga så he ej lææxa'n fullt ut. He lest litt bok, tent stearinlys og fyrt på julerøykelsen:) Ej tok mej to treningsøkte på styrkerommet da, og ej må sei d gjorde godt for kroppen min etter tre veker i Peru. Fortreffelig!

I dag, søndag den 30 november he heile klassa mi vore servitørar for julebordet til indremisjonen her på Frekhaug, joda, der va et par tørre vitsa, men ååå så fint det var pynta=) Det aller beste va å kome inn døra til salen og kjenne lukta av pinnekjøtt.. då hadde ej fryktlig lyst heimatt til ho mor og at det skulle vere julaftan:)

Jaja, ha en fortsatt fin kveld:)

Nå koser vi vårs!

Her på Frekhaug er jula godt i gong, i vertfall på rommet til mitt og Beate:) Ej he til og med vore så heldig og fått julekalender med ho=D Det e såklart ikkje det samme som pakkekalenderen heime, men en sjokoladekalender e ei suveren erstatning;)
Vi har kjøpt både stearinlys, adventsstake og julerøykelse! hohoh, oss va dei første til å sette opp adventsstaken..:p

Akkurat no set ej på rommet til Mari, og her koser vi vårs, både Mari, Marianne og ej<3
Alle gleda vi oss til juleferien, men den kjem når den kjem:)
I dag har ej også hatt besøk av Jonne mannen, det var sååå kos=D Han he forresten vore så flink og fått røykdykkersertfikatet, hihi, ej e så stolt atte;)

Skal snart finne loppekassa no, men oss kosa vors så fælt at julesongjane held mej igjen, loppekassa fe rett og slett vente:)

Ej elska Norge!

Då var Karoline heime igjen på Frekhaug:)
Absolutt ikkje døgnvill, og absolutt ikkje glad for å sjå snø og at jula er på veg.. eller, joooo:D Det var utrulig kjekt å kome tilbake, julestemninga traff mej på en, to, tre og det å få kome tilbake til romme mitt å sjå at Beate, romvenninda mi, var i full gang med julepyntinga var en god følelse, då følte ej mej heime:)

Julemusikken strømmar ut for fullt og livet er hærlig:)

<3

HE vore lita tid for internett den siste perioden her nede, meen he i motsetnad opplevd og sett mykje forskjellig.

Den siste dagen ui slummen saa hadde oss parade ilag med alle barna. Der oss skulle fortelle innbyggerane i Huaycan at barn ogsaa har rettigheter. PArada var kjempe kjekk, der ej gjekk hand i hand med to skjonne unga som prata i vei og ej smilte og sa sie til det meste dei spurte om, sjolv om ej ikkje skjonte et gogg av d dei sa.
Etter parada var d underholdning med dans og sang. Daa fekk ej aera av en haug med unga ilag med mej. En laag paa fanget mitt, ei anna lente sej mot mej og ei anna kasta alltid nokre smaa blikk til mej, aa lurte litt paa ken ej va. Daa smilte ej berre aa fekk et skjoent smil tilbake.
Kvelden da alt det her var ferdig var det tid for aa ta forvell med alle dissa skjonningane som oss hadde laert aa bli saa glade i. Det var et trist farvell. Det kom baade taarer med oss og med dej. Det var rett aa slett en fryktlig folelse aa maatte forlate dei, vel vitandes om kor forskjellige vaare liv var.
Den eine gutten som eg fortale om lenger nede, han som hadde vore saa glad naar oss var der, og ikkje felt ei taare. Han skreik og skreik, AGAPE folka fortalte oss at den gutten hadde det ikkje noko godt heime. Det var akkurat den folelsen, folelsen av makteslaushet, folelsen av aa ikkje kunne gjere noko akkurat der og daa, og det at foreldre kan gjere noko slikt mot ungane sine. Det var den folelsen som tok knekken paa mej.

Den neste veka som kom har vi vore pàa reisefot ganske mykje, over 60 timar tilsaman har vi sotte paa buss. Aa dei bussane skal ej love dej ikkje he den same standaren som heime. Vi har vore baade borti i bussar med super bra standar, der vi fekk baade middag og frukost (den bussturen varte i 21 timar),og bussar som hadde luftinga si gjennom sjoforen sitt vindu, sprekk i vinduet (svaert behaglig naar det regna), og bussar som ikkje hadde aircondition, du kan forestille dej ei badstue paa akkurat den turen!

Men ved hjelp av desse bussane saa kom vi fram. Vi har vore i Cusco, Cusco betyr forresten "verdens navle" paa Inkasproket. Dette var Inkane sin navle/hovud by i denne verda. Cusco er ein sjarmerandes by, laga av murhus og masse brusteina. Cusco ligg paa 3400 mho, og ja, ej blei hogdesjuk! Ej va fryktlig kvalm den forste tida der,og det aa gaa opp ei trapp var som aa bestige mount everest. Men det gejkk bra:) Cusco skjule ogsaa ein stort skatt, nemlig Machu Picchu! For og kome dit maatte vi reise over fjell, og over alt i fjella fantest det menneske. Her i Peru ekje fjellandsskapet slik som i Norge. Tregrensa ligg langt langt opp over fjella, saa folk dyrkar og bur faktisk der ingen skulle tru at nokon kunne bu!Det var svaert stilig aa kjore oppover desse fjella, der saag vi slette paa slette med dyrka mark og spesielt damene hadde ein spesiell stil i fjellet. Det var fargerike skjort og jakker, med eit sjal bak paa ryggen der dei baade bar ungar eller dyrka ting.

Machu Picchu var eit kap. for seg sjolv. Eit heilt samfunn laga av stein. Stein som laag med mm avstand fra kvarandre, stein som dei virkelig maa ha slete med aa flytta. Machu Piccu var eit samfunn for dei meir velstaaande i Inkariket. Det er saa utrulig masse lurt dei har klekt ut der oppe, at sjolve Machi Picchu er reine mysteriet.

Vidare saa reiste vi til Puno, ein by som absolutt ikkje var like fin som Cusco. Soppel og stygge bygningar prega denne byen. Hostellet vi budde paa var fryktelig! Det forste som motte oss var ein mork resepsjon og eit grovskittent akvarium. Rommet var ikkje saerlig bedre. Heldigvis var dette berre ei natt! (Ellers saa har vi budt ganske fint/ok her i Peru). Ej e veldig pinglete naar det gjeld skitne hostel og slikt, saa den natta laag ej aa fraus rompa av mej. Ej orka rett aa slett ikkje àa legge mej under den dyna som vi hadde faatt. Istaden la ej mej ned i lakenposen min, pakka paa meg ull kle og kneppa igjen. Puno ligg ogsaa svaert hogt oppe, saa natta var veldig kald. MEN ej bestod denne prova ogsaa;)
Dagen etterpaa reiste vi ut paa Titikakasjoen og gjekk i land paa ei oy laga berre av siv, dette var det indianerane som budde der som hadde laga. For kvart steg vi tok paa desse oyene saa sank vi litt, veldig spesiell opplevelse, og veldig rart aa tenke paa at menneske bur pàa desse siv oyene i sine smaa siv hus og reiser rundt i sine sivbaatar.

Saa gjekk turen vidare til Ariquipa, ( her ej e i dette skrivandes augonblink;))
Enedleig var det klart for et fint og deilig hostel, trudde vi!... Men neida! Det forste som motte oss naar vi gjekk ut av taxien var eit daarli strok, og det neste var eit fryktelig hostel! Nokre rom hadde ikkje gardiner saa folk kunne sjaa rett inn fraa gata, vi maatte gaa ut for aa kome til romma vaara, og paa ei turane var det ikkje uvanlig og finne hundedrit, sengeteppena var skitne og flekket, dora inn til badet var ikkje ei dor, men et forheng! Og daarlig som mange er i magen, saa er det nok ikkje kjekt aa gaa paa do for saa aa legge seg i ei skitten seng og kjenne ei mindre god lukt kome sigandes gjennom eit tynt lite forheng. Folk nekta rett og slett aa bo paa denne plassen. Vi orka rett og slett ikkje meir lav standar. Paa dette tidspunktet er vi noksaa slitne, og vi var svaert forbredte paa eit fint hostel.
Heldigvis saa hadde Kjersti ei venninde i Ariquipa som fiksa problemet for oss paa ganske saa faa min, vi gjekk fraa eit fryktlig hostel til et masse masse bedre et=) Saa no set eg her blid og fornoyd etter ein heil dag med shopping og middag i Ariquipa. For aa sei det som det e, pysa mej hadde ikkje sove eit augonbling i den senga som vi blei tibydt paa det forste hotellet, ej hadde gjort som hesten, og heller sove staaandes.
Ej e evig taknemlig for baade Kjersti og venninda hennar, for paa det nye hostellet klare ej aa slappe av og kose mej. Kresen nordmann som ej e, men ej synest faktisk at vi fortjener det etter alt vi har gjort og opplevd i dette landet.
I lopet av denne reisea har vi saa smaatt komt litt innanfor dette landet si tjukke hud, og sett litt meir enn kva kvar enkelt nordmann ser i sitt liv.
Vi harr opplevd og sett urettferdighet, folt det paa kroppen og forstaatt at vi har mykje meir aa gi enn det vi har gitt til no. I vertfall ej.

Det har vore ei lang reise, og for aa vere arelig saa gleda ej mej til aa sjaa Norge igjen, og til aa mote igjen alle ej e saa glad i.
Mange varme klemmar fraa Karoline, som fortsatt e paa reisefot i eit landt som har det meste.

Livet er urettferdig!

Ei lita oppsummering av denne veka.
Akkurat denne veka har nok vore noksaa spesiel for mange av oss, vi har nemlig vore i eit slumomraade kalla Huaycan. Der bor det ca 8200 mennesker som har klamra seg fast oppetter torre fjellsider, der det er tort store delar av aaret, og nesten umogleg og dyrke noko.

Forste gang vi kom dit var det eit stort kultursjokk, men utrulig nok saa blei eg vant til det. Det var ikkje lenger saa stort sjokk for meg aa sjaa ronner av hus som berre saag ut som eit lite skur, eller fattige utmagra ungar som sprang gatelangs og hadde faatt ein skjebne som dei absolutt ikkje fortente. For tru det eller ei, 70% av alle dei ungane som bur der opplever vold og seksuellmisshandling av familiemedlemmar. Modrene veit rett og slett ikkje korleis ein skal behandle eit barn. Det hender ofte at ein 3 aaring blir forlatt til seg sjolv i 16 timar pga at foreldra maa paa arbeid. Eller det kan vere at 6 aaringar faar ansvaret for ein liten baby pga at foreldra maa jobbe.
Det er saa utrulig mange fryktelige historier fraa denne staden, og akkurat difor er ej veldig glad for at AGAPE er der. I lopet av dette aaret har dei klart aa hjelpe 2200 mennesker.

Paa tirsdag og onsdag var vi paa 3 forskjellige skular og hadde undervisning for primaryschool og secondaryschool. Dei yngste tok oss i mot med opne armar og syntest det var utrulig kjekt og hoere om Norge, vi hadde mange bileter som vi viste dei, baade om korleis det ser ut i Norge, kuturen og om dyra vaara.
Dei eldste var nok litt meir skeptiske til oss, nokon likte oss ikkje saa godt, mens andre igjen syntest d var kjempe kjekt.
Ein slager som slo igjennom paa alle dei tre skulane var Aramsamsam og Tutita. To sang leikar som dei syntest var kjempe kjekke;)

Torsdagen var vi i klassene og hjalp dei med aa lage plakatar til Parada som skal vere no i dag (Fredag). Temaet var: Children need protection. Vi laga ogsaa nokre plakatar om "Children needs love" (Amor paa spansk). Desse setningane skreiv vi saaklart paa spansk. Barna pynta plakatane ved aa lage kvar sine hjerter, eller dei tegna rundt handa si. Baade i hjerta og handmerka skreiv dei navna sine inni.

Paa slutten av torsdagen fekk vi vere saman med ungar som var i "shelter". Da var vi nede paa AGAPE senteret og laga fleire plakatar saman med dei barna. Dette var smaa barn som hadde store problem heime, baade naar det gjald vold og misbruk. Ej klare berre ikkje aa skjonne at forledre kan gjere slike grufulle ting mot sanne smaa og skjonne ungar. Smaa ungar som blei saa utrulig glade berre vi var saman med dei. Dei ville stadig holde i handa og sitte paa fanga vaara. Det og glede desse ungane var saa utrulig enkelt og det gjorde meg saa utrulig glad. Dei fekk feks. kvar si sopeboble med oss, og dei hadde glede resten av dagen.
Ei historie vi fekk hoere var om ein av desse guttane som skreik og var lei seg kvar gong han var paa AGAPE senteret, ingen skjoente heilt kva det var. Men den dagen vi hadde vore paa AGAPE hadde han berre smilt og flira heile dagen og hatt det saa kjekt. Det var en god folelse.

Heile situasjonen er saa utrulig rar og ubeskrivelig. I den eine delen av dagen har dei det utrulig bra, men saa veit dei at naar kvelden kjem saa maa dei heim igjen, og der veit dei fortsatt ikkje kva som ventar dei.

En ting er sikkert, desse ungane fortenar saa utrulig mykje meir enn det dei har og opplever no.

So langt...

Etter moedreheimen var det attert klart for nye opplevingar.
Dagen etterpaa reiste oss til et veldig fattig omraade i Peru, sjolve slummen.
Ej he jo sett mange bilder og tv klipp fraa slumomraader, men det var heilt annerledes aa oppleve det "in real life". Menneska der va EKSTREM fattige, lukta e ubeskrivelig, soeppel flaut over alt og husa va absolutt ikkje noko aa skryte av!...

I begynnelsen av besoke vaart der fekk oss en del info fraa AGAPE, en org. som fortalte oss om prosjektet deira i slummen. Dei vil at det skal bli mindre vold i heimane (d e ekstremt mykje vold innanfor dei fire veggane til ein fam.). Barn blir ikkje tatt vare paa som barn skal, dei blir heller sett paa som ei arbeidskraft som familiane kan nytte godt av, ogsaa ville dei at fleire skulle faa sjangse til aa gaa paa skule.

Vi gjekk deretter ut og opp gjennom gatene, der saag oss folk som berre satt paa gata aa gjor fraa seg, nyskjerrige blikk fekk oss fraa alle rundt oss, og stov og skit var overalt.

Vi besokte skulane i omraadet, der vi etterkvart skal jobbe litt. Det var den raraste og sterkaste opplevelsen ej nokon gong he hatt. Naar vi gjekk inn dora til skulen stilte ungane seg opp paa to linjer slik at vi kunne gaa i mellom dei to linjene, og mens oss gjekk gjennom saa klappa dei for oss.. det var noksaa ubehaglig. Det var igrunn vi som skulle ha stilt oss opp aa klappa for dei, ej synest virkelig at dei fortjena det meir!
En anna rar ting var at ungane viste saa mykje glede sjolv om dei hadde saa lite. Dei flaug rundt oss, ville gi klem,saag paa oss med store auge, gav oss blomster og fulgte oss uansett kor vi gjekk.
Det var virkelig sterke opplevelsar.

Dagen etterpaa, laurdag, fekk vi heile dagen fri, og da blei det shopping for alle penga, eller i vertfall litt. Her e ekstremt billig!!
Fram til no har eg endt opp med 4 alpakka geneserar;) Mjuke og fine gensera, som e skikkelig deilige!:D

I dag er det sondag og vi har vore i kyrkja, resten av dagen fekk vi fri. Det blir nok litt planlegging av kva vi skal gjere den neste veka som kjem. Daa skal vi nemlig vere i slummen heile veka.

Ellers saa kosa ej mej masse=) Peru er et land der ein abslutt kan gjer og oppleve utrulig masse! Anbefalast!;)

Endelig framme i Peru!

Framme i Peru!=D
VEldig spennandes land, der trafikken e verre enn b`de Hellas og Spania tilsammen!:P

I dag he oss vore paa moedreheim og moett jenter fraa 12-18 aar med unga. Veldig interessant.
Alt e flott her nede, flyturen gjekk bra, og ej he det bra:)
Blir tre spennandes veker:)

Typisk min flaks!..

Reise til Peru i natt kl. 03.15.. trur ej grua mej litt, nervane e vertfall i høgspenn!
Alt e pakka ferdig, siste finishen blir nok gjort i natt en gong;)

Å som sagt, typisk min flaks så klarte ej å bli sjuk, å måtte starte på antibiotika! Meen, Karoline gir ikkje opp så lett, så forhåpentligvis går det bra:)
Blir i vertfall utrulig spennandes når oss kjem ned!

Akkurat no e det One Tree Hill for alle pengane, og å friskne til igjen=)
Ønska mej sjøl en god tur! Hihih:p

Langhelg på FHS

Tok meg like så godt en tur heimatt slik at det siste pikkpakket vart henta, og ej blei klar for tur til Peru.

Før ej reise på fhs så tenkte ej at ej aldri kom til å savna Stordal igjen, men merklig nok så he den fixe ideen der blitt litt forandra.Det å kome heimatt no e en god følelse, det er jo tross alt heime min;)
Det var jo også deilig å kome heim og få et lite blinkskudd av både familie og brannmannen min Jon-Michael. En brannmann som ej e veldig glad i, og som det blir kjekt å kome tilbake til=)

Reisedagen til Peru e satt til 5. nov, og den blir gjennomført uansett om ej e klar eller ikkje. For sant skal seiast, ej gru mej faktisk en heil del, men på same tid så veit ej at dette blir ei stor oppleving:)
Heimreisedagen e satt til den 25.nov.
3 veke i Peru= Besøk til både Lima, Machu Picchu,Titicacasjøen, Ariquipa og 50 timar tilsaman med buss! Ej trur oss fer nok av opplevelsar ja!

I løpet av gjennomreisa mi i Peru he ej store plana om en reiseblogg. Sååå, fortsettelse følger...;)

Mitt første snikk snakk

Min blogg blei til på Nordhordaland fhs. Det heile skjedde under planlegging av turen vår til Peru. Kanskje ikkje akkurat den beste prioriteringa ej he klart å prester, men ej he funne ut at på en fhs er det nesten heilt umulig å ta ting så veldig seriøst. Det er absolutt ikkje lett å sette seg ned for å gjer noko fornuftig, så skjerpings pågår.
Men for all del, det er et friår, et år der ej skal ha det kjekt, og nyte live akkurat her og no.